Yazarlar

Kendini zeki zannedip insanlığı yönetmeye çalışanlar, bilmeliler ki yıkım yakında ve sert olacaktır. Ne kadar hayata hakim olurlar ise olsunlar bir son meydana gelecektir. O sonun sonunda kendileri için ayrı bir son olacaktır. Bunu bilmelerine rağmen hükümlerine devam etmeleri ise dehşet…

Hayatımız ile, toplumumuz ile, ülkemiz ile oynayanların hatta yaşadığımız dünya ile oynayanların büyümüş ve kinlenmiş tohumlarının meyvelerini yemeye başladık. Artık ne olacak dersiniz...Midemizi zehirlediler. Yedirerek içirerek genlerimizle oynadılar. Hatta şuan beynimize veri bile…

Uyuyorsunuz. Güzellik uykusuna mı yattınız. Bu olamaz çünkü gelen geçen öpüyor uyanmanız gerek. Demek ki öpücükleri de hissetmiyorsunuz artık...O kadar çok öpüldünüz ki. Halbuki her öpüşme sahnesinde sansür uygulanmıştı. İşte öpüşme sahnelerine o sansür koyulurken size başka şeyler koydular.…

Ben insanım ve bu sana son yazım... Bir küçük meni damlasından meydana gelip toprağa karışan bir canlı olarak, hiç bir zaman hüküm vermeyen ve zalim olmayan bir dünyada yaşamak umutları ile her sabah kalktığım yatağımdan, bazen hıçkırarak ağladığım bazen ise bir küçük göz yaşı damlası ile…

Neden yaratıldık bir düşünmek gerek... İnsan yaratıldı, daha sonra çoğaldı, daha sonra çalıştı, daha sonra kazandı, daha sonra daha fazla kazanmak istedi, daha sonra daha fazla, daha fazla derken hükmetmeyi öğrendi. Diğer insanları sömürmeyi öğrendi. Sonra ise zulmü getirdi. Sonra ise acıyı, hüznü…

O kadar çok ihanete uğradık ki... Bunların bir çoğunu anlamadık ve görmedik. Bize ihanet edenler sadece kendi egolarını tatmin edip maddeleşmeyi tercih edenlerdi. Her zaman düşündüm. İhanet edenleri insan olarak tanımlaya bilir miyiz diye, eğer insan olarak tanımlayacak isek…

Herkes yaptığının bedelini bir zaman öder. Koskoca dünyaya ve insanlara işkence eden Firavun suların altında kaldı, halklara hükmeden padişahlar toprağın altını boyladı, Allah'ın seçtiğin peygamberler bile bu dünyayı terk ederken, halen insanlara zulüm edenler, cesaretiniz nereden geliyor?…