Beş para etmez bir sistemin içerisindeyiz.

Çünkü tek hakim, tek güç para. Peki bu parayı anlamsız ve değersiz kılacak olan şey nedir?

En önemlisi, bu parayı icat edip güç haline getiren şey ne olmuştur?

Siz o Napolyon denen adama veya geçmişte “parayı şu kabile buldu” ya da “şu uygarlık uydurdu” gibi sözlere inanmayın.

Her zaman yazar ve söylerim: Geçmiş bir yalandan ibaret olabilir. O geçmişi anlatan kitaplar da insanlar tarafından yazıldı. Geçmişi anlatan insanlar da senin benim gibi bir insandı. Geçmişte siz yoktunuz. Onun için anlatılan geçmişe tapmayın. İşte para da, geçmişte icat edilmiş bulunmuş masalına da inanmışsınız.

Para sadece bir değiş-tokuştur. Verirsiniz, karşılığını alırsınız.

Para asla güç olamaz ve olmamalı. Parayı güç olarak kabul ederseniz insanlığınızı kaybedersiniz — ki kaybetmek üzeresiniz. Beyni çalıştırmak, aklı kullanmak asla parayı gerektirmez; güçlü olmayı ise hiçbir zaman.

Ölüm, tüm kurulan sistemleri bir bıçak gibi kesen bir varoluştur. Onun için para, asla insanlıktan ve gelişmişlikten önce gelemez. Var olmamızın nedeni ölmek ise, insan olarak yaratılmamız insan olmamızın gerekliliğinin temelidir.

Eğer parayı güç sayarsanız veya kabul ederseniz, insanlıktan çıkmış olursunuz. Hayvan bile olamazsınız. Çünkü hayvanlar bile sadece karınlarını doyurmak için birbirlerini öldürür. İnsanlıktan çıktığınızda, ancak bir “yaratık” tanımlaması size uygun olur.

Şu an dünyaya hakim olan sistem aslında beş para etmez bir sistemdir. Çünkü tamamen para üzerine kurulmuş, “para güçtür” felsefesi kabul edilerek hükümler verilmiştir.

Bu beş para etmez sistemin beş para etmediğini, insanlık insan olduğunu fark ettiğinde anlayacaktır.

Hakimiyet yaratıcıdadır. Belki de süremiz azalmak üzere. Hâlâ insanlığımızı bulamıyorsak, bu sistemin yani gücün yani paranın kölesi olmuşuz demektir.

Eğer birer köle haline geldiysek, bunun bir suçlusu olması gerekir.

Bu suçlu da sen ve benim…