Asla Küçümseme…

Asla Küçümseme…

Küçümse. Biraz daha küçümse. Çünkü küçümsemek, üretmeyenin son savunma hattıdır.

Geçmişi vitrine koyup onunla çaka satarken, Gelecek adına tek bir öngörün yok. Çünkü bugün yoksun. Bugün hiçbir şey yapmıyorsun.

Hayat dediğin şey senin için üç maddelik bir listedir: Ev. Araba. Bir daha çalışmak zorunda kalmayacak kadar para.

Buna “başarı” diyorsun. Buna “hayat” diyorsun. Sonra dönüp bunu Allah’a bağlıyorsun.

Hayır. Allah’ın bu hesapla hiçbir ilgisi yok.

Bu; sisteme uyum sağlamanın, çıkarı ahlakın önüne koymanın, rahatı hakikatin yerine geçirmenin sonucudur.

İnancı burada bir değer olarak değil, sonradan yapıştırılmış bir etiket olarak kullanıyorsun.

Asıl çürüme, sahip olduktan sonra başlıyor.

Malın var diye, malı olmayanı küçümsüyorsun. Güvencen var diye, fikri olanı ciddiye almıyorsun. Masan dolu diye,
sofraya hiç oturamamışların sözünü yok sayıyorsun.

Ama sonra ne yapıyorsun?

İnsan haklarından bahsediyorsun. Adaletten söz ediyorsun. Vicdanlıymış gibi bakıyorsun. Hatta ağlıyorsun. Bu acıma değil. Bu rol.

Bu; sistem sana dokunmadığı sürece insan haklarını savunma oyunu. Bu; adalet seni rahatsız etmediği sürece hukuktan yana görünme tiyatrosu.

Herkes maske takar, evet. Ama bazı maskeler düştüğünde, arkasından bir yüz değil; çıkar, kibir ve boşluk çıkar.

Haktan bahsedersin. Ama sadece senin lehineyse. Hukuktan söz edersin. Ama sadece sana dokunmuyorsa.

Adalet senin için evrensel bir ilke değil, kişisel bir konfor alanıdır.

Seni suçlamıyorum. Bu bir tercih. Bilincin, en az dirençli yolu seçmiş olabilir. Titreşimlerin çatışmış,
kolay olan kazanmış olabilir.

Ama şunu unutma: Asla küçümseme. Bugün küçümsediğin insanlar, yarın bu düzeni sarsacak olanlardır. Ve o gün geldiğinde, boynunu bükeceğin şey; onların serveti değil, hakikati olacaktır.

Tarih net konuşur: İnsanlığı değiştirenler, hiçbir zaman en çok şeye sahip olanlar olmadı.

Onlar; malı olmayanlardı, ama fikri olanlardı. koltuğu olmayanlardı, ama sözü olanlardı. gücü olmayanlardı,
ama hakikatten yana olanlardı.

Düzen, hiçbir zaman içinden beslenenler tarafından yıkılmadı. Düzeni yıkanlar, ona boyun eğmeyenler oldu.

Ve insanlığı ileri taşıyanlar, cebi dolu olanlar değil; bilinci ağır olanlar oldu. O yüzden tekrar söylüyorum:

Asla küçümseme. Çünkü yarını belirleyecek olanlar, bugün senin görmezden geldiklerindir.