Hayat içine daldığın gibidir…

Hayat, içine daldığın gibidir…

Her ne kadar uydurulmuş kelimelerle konuşup hayatı yaşasak da, yaşam mistik bir anlayıştan ibarettir.

Var oluş, açıklanamayan kelimelerden meydana gelir. Çünkü tüm harfleri insanlar uydurmuştur: toprağa atılan bir çizgiyle veya duvara görülen bir şekli çizerek. “Mistik” bile onların uydurduğu bir kelimedir.

Asıl önemli olan, kelimelerin üzerine yüklenen anlamlardır. Bir kelimeye, okuma ve yazmanın ötesinde pek çok anlam kazandırılmıştır. Belki de bize kelimelerin anlamları tam olarak öğretilmedi, açılmadı, kısıtlı bir şekilde öğretildi. Oysa kelimeleri oluşturan harflerdi. Belki de kelimeler değil, anlamlar harflerin içinde saklıydı. Harflerin yerleri değiştirilerek kelimeler oluşturulmuş ve insanlara dil olarak mal edilmiştir.

Her ne kadar her şeyi bize Allah öğretmiş olsa da, insan Allah’ın verdiği akıl ile ilerlemiştir. Bu ilerlemelerde yapılan tüm keşifler akıl sayesinde meydana gelmiş, topluluklar oluşmuş ve diller meydana getirilmiştir. Elbette bunu yapan yine insandır. Dilleri uyduran, toplumları ayıran ve inançları bölen…

Gelin görün ki akıl ilerlerken, seçimlerin doğru mu yanlış mı olduğu hiçbir zaman tartışılmamıştır. Fiziksel var oluş göz önünde bulundurularak hayat ilerleme kaydetmiştir. Fiziksel yapının dışında bir yaşamın olduğu hiç düşünülmemiş; düşünülse bile varlığı kabul edilmemiştir.

İnsan, sahip olduğu fiziksel yapıyla görür, duyar ve hayatı kabul eder. Oysa bir de görünmeyen, duyulmayan bir var olma söz konusudur. Bu var oluşu göremeyebilir, duyamayabilirsiniz ama algılayarak hayal edebilirsiniz. Hayal de bir yaşam biçimidir. Fizikten arındırılmış, sadece düşüncelerle meydana gelmiş bir yaşam.

Şunu unutma: İnsan, görmediğine inanmayı unuttuğu günden beri eksiktir. Oysa en büyük gerçekler, gözle değil kalple görülür. Kelimelerin ardındaki sessizliği duyabilmek, işte asıl var oluş orada başlar.

Onun için hayat, içine daldığın gibidir. Bazen fizik kurallarıyla, bazen ise hayal gücüyle…