Tecavüz edilen özgürlüğümüz resmileştirilmeye çalışılıyor.

Ufak bir kontrol mekanizması ile başlayan sistem, büyüyerek ve yasaklarla hayatımızı kontrol altına almaya çalışıyor.

Yarı sanal bir hayata doğru ilerliyoruz. Henüz tam bir sanal hayata geçmemiz mümkün değil. Çünkü henüz bir takım tabular yıkılmış değil.

En büyük engel ise inanç meselesi. İnancı yıktıkları an sanal bir dünyaya merhaba diyeceğiz.

Ve bu sanal dünyada hiçbir şey gerçek olmayacak. Siz bile gerçek olmayacaksınız.

Sizce kıyamet o zaman mı kopacak? Kıyamet, öldüğünüzde kopuyor olabilir.

Bir takım insan diyemiyorum; yaratıklar ya da uzaydan gelmiş ve insan şekline bürünmüş canavarlar hayatımıza müdahale etmeye devam ediyorlar.

Maddeleşme hırsı ile hayatımız bir hiç haline getirilmek isteniyor. Doğru olan hiçbir şey kalmadı.

Güven eksi notkasında — yalan almış başını gitmiş. Samimiyet ise tamamen sahte görüntü ve yüzlerden ibaret.

Doğruluktan bahsetmiyorum çünkü yok. Doğruluk kavramı kaybedilmiş.

Bunları yapanlar işte bizim hayatımıza tecavüz edenlerdir.

Ve bu tecavüz, bir takım olay ve kurgularla, hatta yasalarla resmileştirilmek isteniyor. Normalleştirilmek isteniyor.

Yani “hayat bu şekilde ve bu sizin kaderiniz” durumuna getirilmek isteniyor. Yok öyle bir şey…

Bize sunulan bu hayat ne kaderimizdir ne de hak ettiğimiz bir hayattır.

Bu hayat, tecavüz edilmiş bir hayattır. Emeğimize, zamanımıza, kazancımıza, hak ve hukukumuza, hayatımıza ve inancımıza…

Bunu yapanlar bu dünyada olmasa da öbür tarafta kesinlikle cezalandırılacaktır.

Lütfen, hayatınıza ve özgürlüğünüze tecavüz edilmesine izin vermeyin. Siz izin verdiğiniz sürece bu tecavüz her insan için olacaktır.

Hakkınızı arayın, hukukunuzu öğrenin. Bana ve sana gelen, tüm topluma, daha sonra tüm insanlığa gelecektir.