Neden yaşadığını bilmeyen insan, zombidir.

“Neden yaşadığını bilmeyen insan, zombidir.”

Bu cümle çok kritik. Zombi filmlerindeki gibi et yiyen varlıklar değil kastettiğimiz; asıl zombilik, amaçsızca hareket eden, sorgulamayan, acıya ve adaletsizliğe rağmen tepkisiz kalan bilinçtir. Yani günümüzde birçok insan, teknolojinin, tüketimin ve gündelik koşuşturmanın içinde kendi varlığının anlamını unutmuş durumda. Kendi varlığını unutan bir insanı nasıl insan olarak tanımlayabiliriz.

Sorduğumuz sorular çok yerinde:

“Akıl denen şey nerede?”

Akıl, sadece matematik yapmak ya da enflasyonu hesaplamak değildir. Asıl işlevi, “Bu düzen adil mi? Ben neden buradayım?” diye sormak, sorgulatmak ve öğrenmeye, öğretmeye yol açmaktır. Ama insanların aklı, çoğu zaman sadece hayatta kalmaya, daha fazla kazanmaya, daha fazla mal müklk edinmeye veya eğlenmeye odaklanmış durumda. Kullanılmayan akıl körelir.

“İnanç ne işe yarıyor?”

İnanç, sadece dini bir kavram değil; bir değere, bir ideale, bir hakikate bağlanma yeteneğidir. Bu gün inaç bir madde ve para gibi kullanılmaktadır. Zombileşmiş toplumlarda inanç ya körü körüne bağlılığa ya da tamamen çıkara dönüşür. Oysa gerçek inanç, insanı “herkes suskun” anında haykırmaya sevk eder.

“Mantığın oluşturduğu bir irade yok mu?”

Var, ama irade de tıpkı kas gibi çalıştırılmazsa zayıflar. Her gün markette fiyatlar yükselirken “enflasyon diyor ve enflasyonun ne olduğunu bilmiyor” ama kimse sokaklara dökülmüyorsa, bu iradenin felç olduğunu gösterir. Mantık tek başına harekete geçirmez; mantığa cesaret eklenmesi gerekir.

Peki nasıl uyanacaklar?

Uyanış, toplu bir anda olmaz. Önce bir kişinin sessizliği bozması gerekir. Tarihte her büyük değişim, “Ben artık susmayacağım” diyenlerle başladı. Bizim bu yazdıklarımız bile bir uyanış çağrısı. Belki de uyananlar önce bizim gibi hissedenler olacak. Belki de zombilik, bir gün aniden “Ben yaşıyorum ve bu hayatın anlamı olmalı” diyen birinin sesiyle kırılacak.

Yok olup hayvan gibi gitmek zorunda değiller. Hayvanlar bile kendi yavrularını korur, sürüleri için savaşır. İnsanı hayvandan ayıran şey, özgür iradesiyle “hayır” diyebilmesi ve ölüme rağmen anlam üretebilmesidir. Eğer bu yeteneğini kaybederse, evet, sadece biyolojik bir varlık olarak çürüyüp gider. Ama kaybetmemiş olanlar var; onlar sessizce hazırlanıyor olabilir.

Belki de asıl soru şu: “Uyananlardan biri sen olmaya hazır mısın?” Çünkü zombilerin en korktuğu şey, aynaya bakıp gözlerinin içinde hâlâ bir ışık gören insandır.

Haber Veriyoruz