Görmeden Bakmayanın Hakikati Olmaz

Görmeden Bakmayanın Hakikati Olmaz

Görmeden bakmayı denemeyen insan, gördüğünde inanmak zorunda bırakılan insandır.

Sahip olduğunu sandığın hayat sana ait değildir. O hayat düşünülmüş, tasarlanmış, kodlanmış ve sana uygulanmıştır. Sen yaşadığını sanırsın; oysa sana yaşatılanın içinde hareket edersin.

Bunu anlayamamanın nedeni cehalik değil. Tembellik de değil.
Sebep nettir: Bakmayı reddediyorsun.

Artık bu çağda kimse “bilmiyordum” diyemez. Çünkü bilmemek değil, bilmek istememek tercih ediliyor.

Ve bu tercihin iki asli faili var: Saplantı ve Ego. Saplantı: Zihni İşgal Eden İç Düşman. Saplantı masum bir fikir değildir. Saplantı, beynin merkezine yerleşmiş bir işgalcidir.

Bir düşünce olarak girer,bir inanç gibi kök salar, bir kimlik gibi konuşur.

Onu sorguladığında savunmaya geçer. Bilgi sunduğunda duyguyla saldırır. Mantıkla yaklaştığında inancı kalkan yapar. Ağlar. Öfkelenir.Mağdur rolüne bürünür. Ama asla yerini terk etmez. Ve sen buna “benim fikrim” dersin.

Oysa sorulması gereken şudur: Beyindeki milyonlarca hücre, okumak, anlamak, çözmek, üretmek için mi var yoksa tek bir saplantının kölesi olmak için mi? Saplantı düşünmez. Saplantı itaat ister.

Ego: Karanlığı Yayan Genişleme. Ego saplantıdan daha tehlikelidir. Çünkü ego büyüyebilir.

Ne kadar güç verirsen o kadar yayılır.Ne kadar alan açarsan o kadar işgal eder.

Ego aydınlatmaz. Ego karartır.

“Ben” büyüdükçe hakikat küçülür. “Bana” çoğaldıkça başkası silinir. “Hep bana, hep bana” diyen ağız, hakikatin değil çıkarın ağzıdır.

Egonla bulunduğun ortamları karanlığa çeviriyorsun ve buna “güç” diyorsun.

Hayır. Bu güç değil. Bu çürümedir.

Gerçek Körlük; Şunu net söyleyelim: Saplantı da ego da bakmadan görmeyi denemez. Çünkü ikisi de yalnızca gördüğüne inanır ve o inançla yaşamayı sürdürür. Ama hakikat böyle çalışmaz. Gerçek yaşam formunda etkin olanlar görünenler değil, görünmeyenlerdir.

Sistemler görünmez. Algoritmalar görünmez. Yönlendirmeler görünmez. Ama seni yönetenler onlardır. Ve sen “özgürüm” dersin.

Hakikat Şudur, Hakikat rahatlatmaz. Hakikat okşamaz. Hakikat alkış istemez. Hakikat rahatsız eder.

Bakmayı reddeden için hakikat yoktur. Sorgulamayan için özgürlük yoktur. Egosunu terk etmeyen için aydınlanma yoktur.

Görmeden bakmayı denemeyen herkes, gördüğünde inanmaya mahkûmdur.

Hakikat Platformu’nun meselesi budur: İnandığını savunmak değil,inandırılana direnmek.

Hakikat Platformu