Davacı Yok Ama Davalı Haddin Fazla

Davacı Yok Ama Davalı Haddi Fazla

Küresel Hukuki Adalet Kaosunun Sessiz Başlangıcı

Dünya tarihinin belki de en tuhaf dönemindeyiz. Suç var, fail çok; dosyalar açık, deliller ortada…
Ama ortada tek bir şey yok: davacı.

Bugün küresel ölçekte yaşanan şey bir hukuk krizi değil; hukukun anlamını yitirmesidir. Çünkü hukuk, yalnızca kanunlardan ibaret değildir. Hukuk, iddia ile başlar.

İddia yoksa, yargı da yoktur. Ve bugün tam olarak bunu yaşıyoruz:Davalı çok, davacı yok. Suçun Normalleştiği Bir Düzen

Epstein dosyaları bunun en çarpıcı örneklerinden biri. Belgeler yayımlanıyor, isimler dolaşıma sokuluyor, bağlantılar ifşa ediliyor. Ama sonuç ne? Gözaltı yok, Yargılama yok, Hesap soran yok.

Sanki küresel bir uzlaşma varmış gibi: “Evet, suç işlendi. Ama artık bunun bir önemi yok.”, Bu, adaletin ölümü değildir. Bu, adaletin gereksiz ilan edilmesidir.

Hukuk Neden İşlemiyor? Çünkü klasik hukuk sistemi, eşit bireyler varsayımı üzerine kuruludur.

Oysa bugün dünya: Güçlüler, Dokunulmazlar, Sistem tarafından korunanlar ve geri kalanlar olarak ayrılmış durumda.

Bu noktada hukuk, bir denge mekanizması olmaktan çıkıp bir vitrin hâline geliyor. Kanunlar var ama sadece aşağıya çalışıyor. Yukarıya doğru hiçbir şey işlemiyor.

Davacı Neden Yok?

Bu sorunun cevabı can yakıcıdır: Toplumlar yorgun, Bireyler yalnız, Kurumsal adalete güven sıfır,

İnsanlar artık şunu düşünüyor: “Haklı olsam ne olacak?”, Bu cümle, bir toplumun hukuken çöktüğünün ilanıdır. Çünkü adalet, ancak talep edilirse vardır. Talep yoksa hukuk, kağıt üzerinde bir dekorasyondan ibarettir.

Kaos Buradan Başlar, Hukuki kaos; sokak çatışmalarıyla, devrimlerle ya da ani patlamalarla başlamaz. Sessizlikle başlar. Herkes biliyordur, Kimse konuşmuyordur, Konuşanlar yalnız bırakılıyordur.

Bu sessizlik zamanla şuna dönüşür: “Madem adalet yok, herkes kendi adaletini kurar.” İşte asıl tehlike budur.
Yeni Dünya Düzeni mi, Yeni Hukuksuzluk Düzeni mi? Bugün dünyada olan biten, bir “düzen kurma” çabası gibi sunuluyor.

Ama gerçekte kurulan şey şudur: Güçlü için sınırsız özgürlük, Güçsüz için sınırsız sorumluluk, Bu bir hukuk düzeni değildir. Bu, kontrollü hukuksuzluk rejimidir.

Sonuç: Adalet Yoksa Devlet Vardır Ama Hukuk Yoktur. Devletler ayakta olabilir. Mahkemeler çalışıyor gibi görünebilir. Dosyalar raflarda durabilir.

Ama eğer: Davacı yoksa, Hesap sorulmuyorsa, Suç “bilinip” görmezden geliniyorsa orada hukuk yoktur. Ve hukuk yoksa, kaos henüz başlamamıştır… Ama başlaması artık kaçınılmazdır.

Tarihte ilk kez suçlar gizlenmiyor. Ama ilk kez bu kadar rahat da işleniyor. Çünkü artık kimse adalet beklemiyor.

Haber Veriyoruz