Bizi Yönetenler: Hitap, Dil ve Temsil Krizi

Bizi Yönetenler: Hitap, Dil ve Temsil Krizi

Türkiye Büyük Millet Meclisi, anayasal olarak halkın iradesinin tecelli ettiği en üst yasama organıdır. Ancak son yıllarda Meclis’te sergilenen dil, üslup, hitap biçimi ve davranışlar, bu temsiliyetin ciddi biçimde sorgulanmasına yol açmaktadır.

Halk Kişiye Değil, Partiye Oy Veriyor

Türkiye’de seçmenlerin büyük çoğunluğu sandıkta kişileri değil partileri tercih etmektedir. Aday listeleri parti yönetimleri tarafından belirlenmekte; seçmenin, Meclis’e girecek isimler üzerinde doğrudan bir etkisi bulunmamaktadır. Bu durum, Meclis’te yer alan bazı isimlerin toplumsal temsil niteliğini zayıflatmaktadır.

Dil ve Üslup Sorunu: Meclis’te Türkçe Krizi

Son yıllarda Meclis tutanaklarına ve kamuoyuna yansıyan konuşmalarda;

Anlatım bozuklukları, Yanlış kelime kullanımları, Düşük ifade becerisi, Kaba, tehditkâr ve aşağılayıcı söylemler giderek artmaktadır. Meclis’te yaşanan sert tartışmalar, hakaretler ve fiziksel kavgalar defalarca kamuoyuna yansımıştır .

Bu tablo, yasama organının ciddiyetini ve saygınlığını doğrudan zedelemektedir. Yapıyormuş Gibi Yapılan Siyaset Toplumda yaygın olan algı nettir: “Konuşuyorlar ama bir şey yapmıyorlar.”

Kamuoyu araştırmaları, halkın Meclis’e ve siyasetçilere duyduğu güvenin düşük seviyelerde olduğunu göstermektedir. Son yıllarda yapılan anketlerde, TBMM’ye duyulan güven %10–40 bandına kadar gerilemiştir .

Bu veriler, siyasetçinin halkla bağının koptuğunu ortaya koymaktadır.Torpil Düzeni ve “Tanıdığı Olanın Devleti”

Meclis’te ve siyasette yaygın olan bir diğer algı ise şudur:Tanıdığı olan işini hallediyor, Tanımayan sistem dışı kalıyor.Bu durum, halkın devlete olan inancını zayıflatmakta; adalet duygusunu derinden sarsmaktadır. Siyasetin, çözüm üretmek yerine kişisel ilişkiler ağına dönüştüğü yönündeki algı her geçen gün güçlenmektedir.

Meclis’in İçindeki Atmosfer: Yabancılaşma Hissi

Meclis’i ziyaret eden birçok vatandaşın ortak gözlemi dikkat çekicidir: “İçeride farklı bir hava var.”

Bu atmosfer, halktan kopuk, kendi içine kapalı ve toplumun gerçek gündeminden uzak bir yapı izlenimi vermektedir. Meclis, halkın sesi olması gerekirken; giderek başka bir dünyanın merkezi gibi algılanmaktadır.

Bilgi, Öngörü ve İletişim Eksikliği

Modern siyaset; Bilgi, Öngörü, Toplumu anlayabilme, Doğru ve saygılı iletişim

üzerine kurulmalıdır. Ancak Meclis’te sergilenen tablo, bu temel unsurların önemli ölçüde eksik olduğunu göstermektedir. Siyasal iletişim üzerine yapılan akademik çalışmalar da, siyasetçilerin güven ve iletişim krizinde olduğunu ortaya koymaktadır .

Bu Eleştiri Bir Hakaret Değil, Bir Uyarıdır

Bu yazı, kişileri hedef alan bir saldırı değil; temsiliyet, dil, üslup ve sorumluluk üzerine yapılmış bir toplumsal uyarıdır.

Meclis’te bulunan herkes şunu bilmelidir: Hitap edilen kitle sıradan bir topluluk değildir. Karşılarında, vergisini ödeyen, bedel ödeyen, sabreden bir halk vardır. Yanlış dil, yanlış üslup ve boş söylem artık kabul görmemektedir

Bizi yönetenlerin, önce konuşmayı, sonra temsil etmeyi, en sonunda da gerçekten hizmet etmeyi öğrenmesi gerekmektedir.

Haber Veriyoruz