Bir sihrin içinde olabiliriz… Ya da…

Ya bir sihrin içindeyiz, ya da kalplerimiz mühürlenmiş.

Düşünüyorum, düşünmek zorundayım; zaten başka yapacak bir şey kalmadı.

Artık benimsenmiş hayatın dışına çıkamıyor, hatta onun hakkında konuşamıyorsunuz. Çünkü hemen paranoya ilan ediliyorsunuz. Oysa bunu ilan edenler bir düşünseler, “para” ve “noya”nın ne anlama geldiğini öğrenecekler.

İşin ilginç yanı şu: Hayatın bir düzeni var ve bu “düzen”i kuranlar, bize yaşamı empoze ederken öyle şeyler yapıyorlar ki, hem düşünmemizi engelliyor hem de çaresiz bırakarak yollarına hızlıca devam ediyorlar. Ama biz bunu anlamıyor ve göremiyoruz. Acizane, tek düşündüğüm durum bu.

Neden anlamıyor ve neden göremiyoruz? Eğer anlıyor ve görüyorsak, neden bir şeyler yapmıyoruz? Yoksa korkuyor muyuz? Yaratıcı’dan başka hiçbir şeyden korkmayın… Korkuları veren de O’dur, alan da. Korkuyorsanız, hak etmişsiniz demektir. Hak ettiyseniz, yanlış yapmışsınız demektir. Yanlış yaptıysanız, bu sizin hatanızdır.

Korkmuyorsanız, neden hâlâ duyarsız bir insan halindesiniz? Yaratıcı tarafından size verilmiş bir hayat var — tabii ki inanıyorsanız. Zaten inanmıyorsanız, durum daha vahim: Birebir suçlusunuz demektir. Çünkü “insan haklarını”, “insan hakkı”nı öne süren ve güya onunla dünyayı yönetmeye çalışan da sizsiniz.

İyi düşünün: Eğer uyanamıyorsanız, duyarlı bir insan olamıyorsanız; ya bir sihrin içindesiniz ya da kalbiniz mühürlenmiş, gerçekleri ve doğruları göremiyorsunuz.