Seni Bana Sıktığın Kurşunla Vuracağım.

Seni Bana Sıktığın Kurşunla Vuracağım

Bu cümle, ilk bakışta bir tehdit gibi algılanabilir. Oysa bu bir şiddet çağrısı değil, insanlık tarihinin en eski gerçeğine yapılan sert bir göndermedir: İnsan, kendi ektiğini biçer.

İnsanlık tarihinde yaşanan hiçbir kötülük, gökten düşmedi. Ne zulüm, ne savaş, ne adaletsizlik… Hepsi insanın insana yaptığının sonucudur. İyilik ekilen yerde iyilik, kötülük ekilen yerde kötülük büyüdü. Bu bir inanç meselesi olduğu kadar, aynı zamanda bir hukuk ve insan hakları gerçeğidir.

Bir insan bana kötülük yapıyorsa, benim ona karşı kötülük yapmam haklılık zeminine oturur. Bir insan bana iyilik yapıyorsa, benim ona iyilikle karşılık vermem ahlaki bir zorunluluktur. Ben, bana yapılan iyiliğe kötülükle karşılık verirsem bu nankörlüktür. Ama bana yapılan kötülüğe iyilikle karşılık verirsem, bu artık sıradan bir insan davranışı değildir; bu, insanı aşan bir erdemdir.

İşte bu yüzden derim ki: “Seni bana sıktığın kurşunla vuracağım.”

Buradaki kurşun, bir silahın mermisi değildir. Bu kurşun; yapılan kötülüğün, sahibine geri dönmesidir. Bu kurşun; adaletin gecikse bile yönünü şaşırmamasıdır. Bu kurşun; kısasın, intikam değil denge olduğunun ifadesidir.
Çünkü hem hukukta, hem insan haklarında, hem de inanç sistemlerinde kısas vardır.Kısas, kör bir intikam değildir.
Kısas, “aynısını yap” demek değildir. Kısas, “yaptığının sonuçlarıyla yüzleş” demektir.

Bugün yaşadığımız çağda kötülük ekenlerin sayısı çoktur. Gücü, parayı, algıyı, hukuku eğip bükenler vardır. Ama şunu tarih defalarca göstermiştir: Hiçbir kötülük karşılıksız kalmaz.

Peki iyilik eken yok mu? Var… ama çok az. Ve ne yazık ki onların da sabrı sınırlı.

İnsan, sürekli kötülüğe maruz kalıp sessiz kaldığında bu bir erdem değildir; bu, tükeniştir. İşte tam bu noktada adalet devreye girer. Adalet, bazen bir mahkeme salonunda, bazen toplum vicdanında, bazen de zamanın kendisinde tecelli eder.

Bu yazıyı yazmamın sebebi şudur:
Eğer bugüne kadar yapılan tüm kötülükler, bir kurşunla bitecekse; o kurşun, kötülüğü yapanın elinden çıkmış olacaktır. Benim elimden değil. Çünkü insan, başkasını değil, önce kendini vurur.

Ve insanlık, bunu hâlâ öğrenemedi.

Haber Veriyoruz