Dijital Dilencilik mi, Özgürlük mü?

Dijital Dilencilik mi, Özgürlük mü?

İnsanlık tuhaf bir eşikten geçiyor.

Konuşmak yerine yazıyor, tartışmak yerine izliyor, yüz yüze gelmek yerine ekrana bakıyor. Daha da kötüsü: teknolojiden medet umuyor. Bu bir ilerleme değil; bu bir geri çekilme.

Bugün adına “canlı yayın”, “hediye”, “destek” denilen şeylerin önemli bir kısmı aslında dijital dilencilikten başka bir şey değil.
Üretmeden, düşünmeden, sorgulamadan; yalnızca dikkat toplayarak para kazanma çabası.

Ama asıl mesele yayıncı değil. Asıl mesele o yayına para atan, umut bağlayan, bağ kurduğunu zanneden insanlar.

Bilinçli iletişimden kaçış. İnsanlar artık bilinçli iletişim kurmak yerine teknolojiye sığınıyor.

Neden? Korku, Utangaçlık, Reddedilme endişesi, Görünme arzusu, Yüzleşememe hali…

Sebep ne olursa olsun sonuç aynı: İnsan, insanla konuşmaktan kaçıyor.
Oysa: Yüz yüze iletişimde maske yoktur. Ses tonunda samimiyet vardır. Göz temasında gerçeklik vardır. Tartışmada dönüşüm vardır.

Her şey konuşularak, tartışılarak, masaya yatırılarak çözülebilir. Ama bunun için cesaret gerekir. Ekran ise cesaretsizliği gizler. Sokaklar hâlâ bizim. Şehirler hâlâ bizim.

Unutulan en önemli şey şu: Sokaklar hâlâ bizim. Şehirler hâlâ bizim. Hayat hâlâ bizim.

Teknoloji bize verilmiş bir kader değil. Bir araçtır.

Biz istersek: Teknoloji vardır.
Biz istersek: Teknolojinin kullanıcısı oluruz,

Ama bugün yapılan şey şu: Teknolojiyi araç olmaktan çıkarıp amaç haline getirmek. Bu büyük bir yanılgıdır. Teknolojinin gerçek yeri.

Teknoloji: Bilgi sunar, Öneride bulunur, Matematiksel işlemleri hızlandırır. Analiz yapar. Hatta öngörüde bulunabilir.

Ama asla: Hayatı yaşamaz, İnsan yerine karar vermez, Vicdan taşımaz, Sorumluluk almaz.

Hayat hâlâ ellerimizin içindedir. Bunu teknolojiye devrettiğimiz anda özgürlüğü kaybederiz.

Dijital dilencilik neden tehlikelidir?
Çünkü: Emeksiz kazancı normalleştirir, Dikkati meta haline getirir, İnsanı tüketiciye indirger, Bağımlılığı teşvik eder. Gerçek üretimi değersizleştirir.

Bir noktadan sonra: Üreten değil dilenen kazanır, Düşünen değil bağıran görünür, Hakikat değil algoritma konuşur, Bu bir çöküş belirtisidir.

Özgürlük nerede? Özgürlük: Canlı yayında değildir, Hediye atmakta değildir, Rozette değildir, Onayda değildir.

Özgürlük: Gerçek iletişimdedir. Yüz yüze gelmektedir. Konuşabilmektedir. Tartışabilmektedir. İtiraz edebilmektedir. Özgürlük, ekranda değil; insanın kendisindedir.

Teknolojiden medet ummak kadar yanlış bir şey yoktur. Teknoloji destekleyicidir, kurtarıcı değil.

Dijital dilenciliğe gerek yok. Çünkü insan, insanla konuştuğu sürece özgürdür.Ve unutulmamalı:

Özgürlük, bağlantıda değil; bağ kurabilme cesaretindedir.

Haber Veriyoruz