Ne fark eder nerelisiniz insan olamadığınız sürece…

Ne fark eder ki nereli olduğunuz, insan olamadıktan sonra…

İnsanı insan yapan değerleri aşağı çeken, karmaşık düzenin temelini oluşturan iki soru vardır. Ve bu soruları soran üçüncü şahıslar…

“Kaç yaşındasın?” “ Nerelisin?” — Peki, bunları kim soruyor?

Bu iki soru, insanı ve insanları kategorize etmenin, ayırmanın ilk adımlarıdır. Hiç düşündünüz mü, nüfus cüzdanımızda neden doğum yeri, kütük, sıra numarası, hane numarası gibi ayrıntılar yer alıyor? Daha da ötesi, neden şimdi çipli kimlik kullanılmaya başlandı? Bu çipin asıl amacı ne?

Kategorize edilmişliğin tüm ayrıntıları, artık bu kimlik bilgilerinin içine hapsedilecek. Artık özgür olamayacaksınız. Ancak — ve sadece — dünya sistemini desteklerseniz, size “özgürlük” bahşedilecek.

Peki bu, bir yıkım değil midir? Tüm insanlığı kimlikleriyle kontrol altına almak, yönlendirmek…

Algılamasını yitiren, düşünmeyi bırakan insan, robottan farksızdır. Hatta robotlara hizmet eden bir canlıya dönüşebilir.

Ama siz, bu tür kaygıları “paranoya” olarak görmeyi tercih ediyorsunuz. O zaman şöyle yapalım: İlk çağlardaki insanı geri getirelim ve şu anki hayat formuna baksın. O da tüm bu sisteme tek bir kelime söyleyecektir: “Paranoya…” — yani paranın ilahi gücü.

Maalesef siz ise buna “Gerçek…” diyeceksiniz.

İşte yaratılıştan yaradılışa dönüş bu şekilde olacak. İnsan olarak yaratıldık, insan olarak yeniden yaratılmaya devam edeceğiz. Ama bu, sürekli bir değişim hâlinde gerçekleşecek. Yalnızca acı bir kaybediş ve çok az bir kazanışla…

O hâlde insan olmanın en büyük ölçütü, nereli olduğunuz ya da kaç yaşında olduğunuz değil; verdiğiniz insani değerlerdir. Çocuk olur, genç olur, olgun olur, yaşlı olur, ölü olur… Zaten bunları da biz tanımlamadık mı?